Wagas na Pagmamahal ang Kailangan
sa panulat ni Mae Ellen M. Brimon
Sa bawat araw na lumilipas
Unti-unting nawawala ang kalikasang pumapagaspas
Ang kagandang dati rati'y nakahahalina
Ngayon ay tila basurang itinapon na
Kung ang ating kalikasan ay napapabayaan
Anupa't ang ating wika ay malapit nang malimutan
Napakarami na sa atin ang nahahalina sa wikang banyaga
Ngunit hindi ba nila batid ang biyayang taglay ng ating sariling wika?
Atensiyon at wagas na pagmamahal ang siyang kailangan
Upang ang wika at kalikasan ay ating matulungan
Presensiya nila'y mahalaga sa ating buhay
dahil sila'y ating pag-asang tunay
Lazada
Showing posts with label tula. Show all posts
Showing posts with label tula. Show all posts
Saturday, September 25, 2010
SUNOG NA KILAY
SUNOG NA KILAY
sa panulat ni Mary Ann Jobelle L. Ponce
Lapis at papel
Kanilang dala-dala
Naagsisilbing sandatang
Panlaban nila
Araw-araw libro ay binabasa
Taglay ang kaalaman
At mga gintong aral
Sa bawat pahina
Gabi-gabi’y
Nagsusunog ng kilay
Upang magtagumpay
Sa mithiin nilang tunay
Review dito.Review doon.
Puyat pa sa lahat ng pagkakataon
Lagi nalang ganyan
Sa loob ng apat na taon
Sadyang mahirap
Buhay mag-aaaral
Ngunit kapalit nito’y
Sayang di matatawaran ng anuman.
sa panulat ni Mary Ann Jobelle L. Ponce
Lapis at papel
Kanilang dala-dala
Naagsisilbing sandatang
Panlaban nila
Araw-araw libro ay binabasa
Taglay ang kaalaman
At mga gintong aral
Sa bawat pahina
Gabi-gabi’y
Nagsusunog ng kilay
Upang magtagumpay
Sa mithiin nilang tunay
Review dito.Review doon.
Puyat pa sa lahat ng pagkakataon
Lagi nalang ganyan
Sa loob ng apat na taon
Sadyang mahirap
Buhay mag-aaaral
Ngunit kapalit nito’y
Sayang di matatawaran ng anuman.
WINDANG
WINDANG
sa panulat ni Mary Ann Jobelle Ponce
Haggard na tunay
Ang aking buhay
Sa mga nakalipas na araw
Kaliwa’t kanan
Nakatakdang pasahan
Tila akin ng nalilimutan
Ang salitang magpahinga ka naman
Lalo na ngayon
Nalalapit na ang eksaminasyon
Ang daming kailangang pag-aralan
Kaya lagi nalang puyatan
At walang tulugan
Eye bugs tuloy ay lumalaking lubos
Sa mga gawaing di maubos- ubos
Kailan ba ito matatapos?
Ako’y bangag ng nakagapos
Sa proyektong di ko matapos tapos
Ngunit bumulong ang Diyos,
Sa sakripisyong nagawa
Nararapat ay gantimpala
Kaya ako’y naniniwala
Balang araw,paghihirap ko’y
May patutunguhan rin
Gabi'y nalalapit ng muli
at sa wakas ako’y makakatulog na rin
Ng pagkahimbing himbing.
sa panulat ni Mary Ann Jobelle Ponce
Haggard na tunay
Ang aking buhay
Sa mga nakalipas na araw
Kaliwa’t kanan
Nakatakdang pasahan
Tila akin ng nalilimutan
Ang salitang magpahinga ka naman
Lalo na ngayon
Nalalapit na ang eksaminasyon
Ang daming kailangang pag-aralan
Kaya lagi nalang puyatan
At walang tulugan
Eye bugs tuloy ay lumalaking lubos
Sa mga gawaing di maubos- ubos
Kailan ba ito matatapos?
Ako’y bangag ng nakagapos
Sa proyektong di ko matapos tapos
Ngunit bumulong ang Diyos,
Sa sakripisyong nagawa
Nararapat ay gantimpala
Kaya ako’y naniniwala
Balang araw,paghihirap ko’y
May patutunguhan rin
Gabi'y nalalapit ng muli
at sa wakas ako’y makakatulog na rin
Ng pagkahimbing himbing.
Noon ... Ngayon ...
Noon ... Ngayon ...
sa panulat ni Christine Abigael T. Lumugdan
Kalikasan noo'y lubhang kayganda
Mga puno't halaman ating kinakalinga
Luntiang kapaligiran tuwina'y pinapanatili
Upang polusyon, lubos na maisantabi.
Mga ilog ay malinis
Isdang yaman ay kanais-nais
Tubig ay malinaw
Kahit iyong sarili ay matatanaw
Hanging ating nilalanghap
Tunay na sariwa't kaysarap
Polusyon ay di alintana
Bawat isa ay may disiplina
Ngunit anong nangyari sa ating kapaligiran?
Tila Inang Kalikasa'y ating napabayaan
Disiplina sa sarili'y unti-unting naglaho
Likas na yaman ay libos na inabuso
Ating munting mga puno
Ngayo'y gamit bilang troso
Mga dapat sana'y nagbibigay ginhawa
Sanhi ngayon ng malalaking baha
Ilog na tirahan ng mga isda
Lumulutang ngayon ay mga basura
Mga pabrika'y dito bumubuga
Kemikal na sumisira sa kanyang ganda
Hangin na noo'y sariwa
Ngayo'y usok ang nakababahala
Dala nito'y maraming sakit
Perwisyong ito ay hindi kaakit-akit
Kung makapagsasalita lamang
Ating Inang Kalikasan
Sambit nito'y, "Anak nasaan na
pagmamahal mo't pagkalinga?"
Sapat na ba ang noon
Na tayo'y nagbigay pagpapahalaga?
O kulang pa ang ngayon
Upang pagkakamali'y ating mapuna?
sa panulat ni Christine Abigael T. Lumugdan
Kalikasan noo'y lubhang kayganda
Mga puno't halaman ating kinakalinga
Luntiang kapaligiran tuwina'y pinapanatili
Upang polusyon, lubos na maisantabi.
Mga ilog ay malinis
Isdang yaman ay kanais-nais
Tubig ay malinaw
Kahit iyong sarili ay matatanaw
Hanging ating nilalanghap
Tunay na sariwa't kaysarap
Polusyon ay di alintana
Bawat isa ay may disiplina
Ngunit anong nangyari sa ating kapaligiran?
Tila Inang Kalikasa'y ating napabayaan
Disiplina sa sarili'y unti-unting naglaho
Likas na yaman ay libos na inabuso
Ating munting mga puno
Ngayo'y gamit bilang troso
Mga dapat sana'y nagbibigay ginhawa
Sanhi ngayon ng malalaking baha
Ilog na tirahan ng mga isda
Lumulutang ngayon ay mga basura
Mga pabrika'y dito bumubuga
Kemikal na sumisira sa kanyang ganda
Hangin na noo'y sariwa
Ngayo'y usok ang nakababahala
Dala nito'y maraming sakit
Perwisyong ito ay hindi kaakit-akit
Kung makapagsasalita lamang
Ating Inang Kalikasan
Sambit nito'y, "Anak nasaan na
pagmamahal mo't pagkalinga?"
Sapat na ba ang noon
Na tayo'y nagbigay pagpapahalaga?
O kulang pa ang ngayon
Upang pagkakamali'y ating mapuna?
SA KANYA
SA KANYA
sa panulat ni Christine Abigael T. Lumugdan
Unang pagsilay ko sa kanyang mga mata
Tanaw ko ang pagmamahal na nais niyang ipadama
Ang sinseridad at kanyang katapatan
Tunay na aking nasisilayan
Sa bawat oras na kami'y magkasama
Lubos ang kasiyahang aking nadarama
Lungkot sa aking labi ay napapawi
Bagkus, napapalitan ng mga ngiti.
Kung mababatid lamang niya
Puso ko'y kanyang nabihag na
Pagmamahal ko'y walang hanggan
Handang ipagsigawan kahit kanino man.
Mula sa mapait na nakaraan
Puso ko'y muling nabuhayan
Tinuruan itong muling magmahal
At pinaramdam ang pagkalinga't pagmamahal
Humadlang man ang karamihan
Sa aming wagas na pagmamahalan
Hindi mapuputol ang aming sinumpaan
SA KANYA ako masaya, noon pa man.
sa panulat ni Christine Abigael T. Lumugdan
Unang pagsilay ko sa kanyang mga mata
Tanaw ko ang pagmamahal na nais niyang ipadama
Ang sinseridad at kanyang katapatan
Tunay na aking nasisilayan
Sa bawat oras na kami'y magkasama
Lubos ang kasiyahang aking nadarama
Lungkot sa aking labi ay napapawi
Bagkus, napapalitan ng mga ngiti.
Kung mababatid lamang niya
Puso ko'y kanyang nabihag na
Pagmamahal ko'y walang hanggan
Handang ipagsigawan kahit kanino man.
Mula sa mapait na nakaraan
Puso ko'y muling nabuhayan
Tinuruan itong muling magmahal
At pinaramdam ang pagkalinga't pagmamahal
Humadlang man ang karamihan
Sa aming wagas na pagmamahalan
Hindi mapuputol ang aming sinumpaan
SA KANYA ako masaya, noon pa man.
Wika - Tagapagtanggol ng Kailikasa
Wika - Tagapagtanggol ng Kailikasan
sa panulat ni Majar Laika Panes
Katulad ng sanggol na saya ng bahay
Na mabubuhay lang, sa piling ni inay
Katulad ng bunsong ali ang ibinibigay
Sa gitna ng pait, dala mo'y bagong buhay
Katulad ng inang ilaw ng pamilya
Nag-aalaga ka, noon at sa twina
Dugo't pawis kung magbigay, katulad ka ni ama
Na magtataguyod, magtatanggol pagdaka
Kawangis mo'y pamilyang puno ng pagmamahal
Bigay mo'y liwanag sa mga naliligaw
Bigay mo'y kalinga sa walang tahanan
Marami'ng bigay mo mahal na kalikasan
Ngunit tulad kong tao ang sisira sayo
ang kintal ng yong buhay, mawawala maglalaho
Sa tulong mong bigay, alay nmi'y di buho
mamamatay kang bigla, at di na mabubuo
Gawa ang naglagim, wika ang tutulong
Siyang iyong pananggalang at tagapagtanggol
kung mababahagi lang sa tulad kong ulupong
marapat alagaan kalikasa'y iusbong
kaya ikaw hudas sumabay ka sa agos
magbago kang bigla, mag-isip ng lubos
si inang kalikasang matagal ng hikahos
alagaa't isalba, ang lahi mong nauubos
sa panulat ni Majar Laika Panes
Katulad ng sanggol na saya ng bahay
Na mabubuhay lang, sa piling ni inay
Katulad ng bunsong ali ang ibinibigay
Sa gitna ng pait, dala mo'y bagong buhay
Katulad ng inang ilaw ng pamilya
Nag-aalaga ka, noon at sa twina
Dugo't pawis kung magbigay, katulad ka ni ama
Na magtataguyod, magtatanggol pagdaka
Kawangis mo'y pamilyang puno ng pagmamahal
Bigay mo'y liwanag sa mga naliligaw
Bigay mo'y kalinga sa walang tahanan
Marami'ng bigay mo mahal na kalikasan
Ngunit tulad kong tao ang sisira sayo
ang kintal ng yong buhay, mawawala maglalaho
Sa tulong mong bigay, alay nmi'y di buho
mamamatay kang bigla, at di na mabubuo
Gawa ang naglagim, wika ang tutulong
Siyang iyong pananggalang at tagapagtanggol
kung mababahagi lang sa tulad kong ulupong
marapat alagaan kalikasa'y iusbong
kaya ikaw hudas sumabay ka sa agos
magbago kang bigla, mag-isip ng lubos
si inang kalikasang matagal ng hikahos
alagaa't isalba, ang lahi mong nauubos
PILANTIK NG AKING PANITIK
PILANTIK NG AKING PANITIK
ni JOYCE LAMILA JETOMO
Maraming mga ideya ang sa aki'y nagsusumiksik
Sangkatutak na panaghoy ang sa utak ko'y sumisingit
Sa hilatsa ng isip imahinasyon ko'y gumuguhit
Pumilantik ang panitik sa taludturang marikit.
Sa bawat pagpilantik kapalaluan ang ikinukubli
Piling katotohanan lamang ang aking hinuhuni
Datapwa't kredibilidad ko'y hindi nabibili
Sapagkat katalinuhan ang aking haligi.
Sa sandaling matuyo ang aking isipan
Lulunurin ko ito ng inspirasyon upang hindi matapakan
Muli itong maglalakbay sa talinhaga ng buhay
Susuyuin nito ang tunay nitong pagbubulay-bulay.
Hindi man ako isang pantas ngunit ako'y isang pangahas
Sinuyod ko ang daang malubak, masikip at maputik
Kahit na mga kritiko ang saki'y pumipilansik
Muli pa rin akong magsusulat sa muling pagpilantik ng akingpanitik.
ni JOYCE LAMILA JETOMO
Maraming mga ideya ang sa aki'y nagsusumiksik
Sangkatutak na panaghoy ang sa utak ko'y sumisingit
Sa hilatsa ng isip imahinasyon ko'y gumuguhit
Pumilantik ang panitik sa taludturang marikit.
Sa bawat pagpilantik kapalaluan ang ikinukubli
Piling katotohanan lamang ang aking hinuhuni
Datapwa't kredibilidad ko'y hindi nabibili
Sapagkat katalinuhan ang aking haligi.
Sa sandaling matuyo ang aking isipan
Lulunurin ko ito ng inspirasyon upang hindi matapakan
Muli itong maglalakbay sa talinhaga ng buhay
Susuyuin nito ang tunay nitong pagbubulay-bulay.
Hindi man ako isang pantas ngunit ako'y isang pangahas
Sinuyod ko ang daang malubak, masikip at maputik
Kahit na mga kritiko ang saki'y pumipilansik
Muli pa rin akong magsusulat sa muling pagpilantik ng akingpanitik.
NAGTATAE AKO!
NAGTATAE AKO!
sa panulat ni JOYCE LAMILA JETOMO
Nagtatae ako sa isang blangkong isip
At sa isang puting papel.
Nagtatae ako sa tuktok ng aking kawalan
Ng mga emosyon at damdaming palaban.
Nagtatae ako sa himpapawid ng kamalayan
At mga saloobing sa puso ko'y naghihiyawan.
Nagtatae ako ng tinig sa aking bangungot
Bangungot ng imahinasyon, pangarap at ambisyon.
Nagtatae ako ng mga pananaw sa talukap
Ng pangarap at hamog ng alapaap.
Nagtatae ako ng tulang walang himig
Mula sa daliring unti-unting nanginginig.
Nagtatae ako sa hilatsa ng isip
Na unti-unting nabuo at matapang na tumindig
Nagtatae ako sa isang puting papel
At sa isang blangkong isip.
sa panulat ni JOYCE LAMILA JETOMO
Nagtatae ako sa isang blangkong isip
At sa isang puting papel.
Nagtatae ako sa tuktok ng aking kawalan
Ng mga emosyon at damdaming palaban.
Nagtatae ako sa himpapawid ng kamalayan
At mga saloobing sa puso ko'y naghihiyawan.
Nagtatae ako ng tinig sa aking bangungot
Bangungot ng imahinasyon, pangarap at ambisyon.
Nagtatae ako ng mga pananaw sa talukap
Ng pangarap at hamog ng alapaap.
Nagtatae ako ng tulang walang himig
Mula sa daliring unti-unting nanginginig.
Nagtatae ako sa hilatsa ng isip
Na unti-unting nabuo at matapang na tumindig
Nagtatae ako sa isang puting papel
At sa isang blangkong isip.
"I would Breakaway!"
"I would Breakaway!"
sa panulat ni Jayen D. San Diego
"sa pakikinig ng mga kanta,
sabayan pa ng pagka-makata,
ako'y nakalikha ng tula
na maibigan mo sana"
NP (ngayo'y pinakikinggan) : "Breakaway" inawit ni Kelly Clarkson
Sa muling pagluha ng kalangitan
Labas ng bintana ang sinulyapan
Munting pangarap'y nabuo sa isipan
Imahinasyon ko ang aking kaharian
Tinig ay nais mapansin
Ngunit 'di nila kayang intindihin
Sa mundong ito'y nais tanggapin
Ngunit sarili, dito'y di kayang hanapin
Kaya't tanging nagawa'y magdasal
At humiling sa may kapal
Na dinggin ang tulad kong hangal
Na humihingi ng munting parangal
Pinakanais ay makalipad
Hanggang langit ay maabot ng palad
Lakas ng loob ay isasagad
Susubukang makuha ang hangad
Unti-unting lalabas sa kadiliman
Liwanag ang aking patutunguhan
Mga taong nagturo ng pagmamahalan
Kailanma'y di ko malilimutan
Kaya't gagawin ang lahat
Nang makuha, tagumpay na hangad
At sarili'y tuluyang mahagilap
Nang sa mundo, ako'y matanggap
Nais ko lang ay makalipad
Hanggang langit ay maabot ng palad
Lakas ng loob ay isasagad
Nang ang pangarap ko'y matupad
sa panulat ni Jayen D. San Diego
"sa pakikinig ng mga kanta,
sabayan pa ng pagka-makata,
ako'y nakalikha ng tula
na maibigan mo sana"
NP (ngayo'y pinakikinggan) : "Breakaway" inawit ni Kelly Clarkson
Sa muling pagluha ng kalangitan
Labas ng bintana ang sinulyapan
Munting pangarap'y nabuo sa isipan
Imahinasyon ko ang aking kaharian
Tinig ay nais mapansin
Ngunit 'di nila kayang intindihin
Sa mundong ito'y nais tanggapin
Ngunit sarili, dito'y di kayang hanapin
Kaya't tanging nagawa'y magdasal
At humiling sa may kapal
Na dinggin ang tulad kong hangal
Na humihingi ng munting parangal
Pinakanais ay makalipad
Hanggang langit ay maabot ng palad
Lakas ng loob ay isasagad
Susubukang makuha ang hangad
Unti-unting lalabas sa kadiliman
Liwanag ang aking patutunguhan
Mga taong nagturo ng pagmamahalan
Kailanma'y di ko malilimutan
Kaya't gagawin ang lahat
Nang makuha, tagumpay na hangad
At sarili'y tuluyang mahagilap
Nang sa mundo, ako'y matanggap
Nais ko lang ay makalipad
Hanggang langit ay maabot ng palad
Lakas ng loob ay isasagad
Nang ang pangarap ko'y matupad
Pagpanaw
Pagpanaw
ni Carylee
Sa apat na sulok ng silid na ito
Nabubuhay ang kakaibang paraiso
Ang mga puno ng kalungkutan at batis ng kawalan
Ang siyang nagsisilbing permanenteng tahanan
Araw at gabi ang lumilipas
Bawat Segundo ang pagkupas
Kalungkutan ay kumakalat
Sa kasiyahan at pag-asa ay salat
Paano nga ba makakatakas sa silid ng mga sawing palad?
Pilitin mang pihitin ang pinto ng pag-amin
Nahaharangan pa ring nabubulag na pagtingin
Ilang oras ba ang kinakailangang patayin?
Upang ang nagtatagong tadhana ay singilin?
ni Carylee
Sa apat na sulok ng silid na ito
Nabubuhay ang kakaibang paraiso
Ang mga puno ng kalungkutan at batis ng kawalan
Ang siyang nagsisilbing permanenteng tahanan
Araw at gabi ang lumilipas
Bawat Segundo ang pagkupas
Kalungkutan ay kumakalat
Sa kasiyahan at pag-asa ay salat
Paano nga ba makakatakas sa silid ng mga sawing palad?
Pilitin mang pihitin ang pinto ng pag-amin
Nahaharangan pa ring nabubulag na pagtingin
Ilang oras ba ang kinakailangang patayin?
Upang ang nagtatagong tadhana ay singilin?
Tuesday, September 14, 2010
Sinta
Sinta
Ronalyn San Pedro Baoy
Sinta
Nagkita na ba tayo?
Noong tayo ay bata pa,
Ikaw ay dati’y ibang iba,
Hindi gaanong gwapo
Pero ngayo’y iba ka na,
Abot langit sa kagwapuhan,
Ako’y nahulog sa iyo,
Parang anghel na totoo.
Ako’y nag-isip nang mabuti
Nagtanong nang maigi
Ngunit wala ng iba…
Ikaw lamang Sinta
Walang ibang hihintayin pa
Tinuruan mo akong umibig Sinta
Ako ay iyong hinarana,
Sa harap ng aming bahay,
At sabi mo…
Ikaw lang ang mahal ko…
Ako ay hindi nakapagsalita
Nabigla sa binitiwang salita
Hindi ko inaasahan na…
Sa akin ay may lihim na pagsinta.
Ronalyn San Pedro Baoy
Sinta
Nagkita na ba tayo?
Noong tayo ay bata pa,
Ikaw ay dati’y ibang iba,
Hindi gaanong gwapo
Pero ngayo’y iba ka na,
Abot langit sa kagwapuhan,
Ako’y nahulog sa iyo,
Parang anghel na totoo.
Ako’y nag-isip nang mabuti
Nagtanong nang maigi
Ngunit wala ng iba…
Ikaw lamang Sinta
Walang ibang hihintayin pa
Tinuruan mo akong umibig Sinta
Ako ay iyong hinarana,
Sa harap ng aming bahay,
At sabi mo…
Ikaw lang ang mahal ko…
Ako ay hindi nakapagsalita
Nabigla sa binitiwang salita
Hindi ko inaasahan na…
Sa akin ay may lihim na pagsinta.
Biro Sa Paghimbing
Biro Sa Paghimbing
Ruffa Indico
Nang minsang ipikit aking mga mata
Dagli kong nakita mundong kakaiba
Mabilis na hinanap kung saan ba papunta
Mundong tinapakan nitong mga paa
Humakbang pang muli upang mapatunayan
Sakaling lahat ito'y katotohanan
Nang biglalng bumulaga sa aking harapan
Mga naglipanang hindi ko maunawaan
Sandaling tumigil nang aking marinig
Sigaw at ingay sa aking paligid
Biglang kinabahan, takot ang sa dibdib
Aking pakiramdam biglang nanlamig
Ngunit sandali pa ay may nagsalita
Gising na! Isang mukhang kakaiba
Nang aking imulat itong mga mata
Lahat ay naglaho, panaginip lang pala
Ruffa Indico
Nang minsang ipikit aking mga mata
Dagli kong nakita mundong kakaiba
Mabilis na hinanap kung saan ba papunta
Mundong tinapakan nitong mga paa
Humakbang pang muli upang mapatunayan
Sakaling lahat ito'y katotohanan
Nang biglalng bumulaga sa aking harapan
Mga naglipanang hindi ko maunawaan
Sandaling tumigil nang aking marinig
Sigaw at ingay sa aking paligid
Biglang kinabahan, takot ang sa dibdib
Aking pakiramdam biglang nanlamig
Ngunit sandali pa ay may nagsalita
Gising na! Isang mukhang kakaiba
Nang aking imulat itong mga mata
Lahat ay naglaho, panaginip lang pala
Pangarap ng Wika
Beverly Recluta
Sariling wika'y mahalin at ingatan,
Gaya ng pangangalaga sa ating kalikasan.
Wikang Filipino'y huwag itapon o dumihan,
Panatilihing may buhay, palaguin at bantayan.
Ano nga ba itong nauusong balbal?
Wikang Filipino'y sinisira, ginagawa tayong hangal.
Hahayaan ba nating sariling wika'y 'di maintindihan?
Kaya't Jejemon ay puksain, huwag tangkilikin ninuman.
Panahon ng matuto, lahat ng tao sa bansang 'to.
Mahalin at gamitin itong Wikang Filipino.
Maging ika'y Presidente o nagbebenta ng taho,
Intindiha'y makakamit kung sariling wika ang gamit mo.
Pagkakaisang inaasam ay madaling makakamtan,
Kung gagamiti'y sariling wika at hindi iyong hiram.
E ano naman kung sa Wikang Ingles ika'y mangmang,
Nasa bansang Pilipinas ka, wala silang pakialam!
Bawat Pilipino ngayon ay makiisa,
Sa paggamit ng sariling wika, tayo'y may ginhawa.
Ibandera itong wikang sa mga ninuno'y nagmula pa,
Malay mo buong mundo'y sa wika rin nati'y makiisa.
Kinabukasan, aking babalikan,
Lahing inilayo ng asul na kawatan.
Beverly Recluta
Sariling wika'y mahalin at ingatan,
Gaya ng pangangalaga sa ating kalikasan.
Wikang Filipino'y huwag itapon o dumihan,
Panatilihing may buhay, palaguin at bantayan.
Ano nga ba itong nauusong balbal?
Wikang Filipino'y sinisira, ginagawa tayong hangal.
Hahayaan ba nating sariling wika'y 'di maintindihan?
Kaya't Jejemon ay puksain, huwag tangkilikin ninuman.
Panahon ng matuto, lahat ng tao sa bansang 'to.
Mahalin at gamitin itong Wikang Filipino.
Maging ika'y Presidente o nagbebenta ng taho,
Intindiha'y makakamit kung sariling wika ang gamit mo.
Pagkakaisang inaasam ay madaling makakamtan,
Kung gagamiti'y sariling wika at hindi iyong hiram.
E ano naman kung sa Wikang Ingles ika'y mangmang,
Nasa bansang Pilipinas ka, wala silang pakialam!
Bawat Pilipino ngayon ay makiisa,
Sa paggamit ng sariling wika, tayo'y may ginhawa.
Ibandera itong wikang sa mga ninuno'y nagmula pa,
Malay mo buong mundo'y sa wika rin nati'y makiisa.
Kinabukasan, aking babalikan,
Lahing inilayo ng asul na kawatan.
"Takatak"
"Takatak"
ni Romina A. Ramos
Dumadagundong; ang banta’y umaalulong.
Nariyan na pala ang bughaw na ulupong.
Tinatahak ang pasilyong nilulumot,
Nang-aamba at nananakot.
Karga ang bata; karga ang benta,
Dadalhin mga yosi’t kendi, magpapalamig muna.
Saan sisilong? Saan kukubli?
Kahit ang bata lamang at supot ng kendi.
Mga mata ng aking muwang ay nakatitig sa akin.
“Saan pupunta ang tatay?” patanong n’yang lihim.
Paano kong iiwan ang isang inosente?
Tanging makakasama n’ya ay tig-pipisong bente.
Isang halik sa noo bago pa sumama,
Sa asul na taong nadaan kanina.
ni Romina A. Ramos
Dumadagundong; ang banta’y umaalulong.
Nariyan na pala ang bughaw na ulupong.
Tinatahak ang pasilyong nilulumot,
Nang-aamba at nananakot.
Karga ang bata; karga ang benta,
Dadalhin mga yosi’t kendi, magpapalamig muna.
Saan sisilong? Saan kukubli?
Kahit ang bata lamang at supot ng kendi.
Mga mata ng aking muwang ay nakatitig sa akin.
“Saan pupunta ang tatay?” patanong n’yang lihim.
Paano kong iiwan ang isang inosente?
Tanging makakasama n’ya ay tig-pipisong bente.
Isang halik sa noo bago pa sumama,
Sa asul na taong nadaan kanina.
ANONG KLASENG BATA KA DATI?
ANONG KLASENG BATA KA DATI?
Lhymeve Bagayo
1. Dugyutin. Ito yung mga batang well, dugyot. Hindi ko alam kung napabayaan ng magulang o sadyang dumuhin lang talaga. Dito nakapaloob ang mga batang uhugin/sipunin, galisin, mga batang kalyeng nakapitan na ng polusyon, may mga kuto at kung ano-ano pang mga dumi na pwedeng makuha.
2. Bibo. Yan yung mga parang Chacha. Mga pwede sa commercial ng hotdog, gatas, chocolate drink at kung ano-ano pa. Sa sobrang pagkabibo, ang sarap iuwi sa bahay at paglaruan. Biro lang. xD
3. " I-can-see-dead-people." Sila yung mga patay na bata. Mga walang gana sa buhay. Nakasalampak lang sa tabi at nag-eemot, minsan nakatulala sa kawalan na parang may nakikita silang hindi nakikita ng mga normal. Mga bata pa lang, ang negative na ng tingin sa buhay.
4. Manny Villar. Ito naman yung may sipag at tiyaga. Alam mo yung mga batang kahit hindi utusan, gumagawa? Pa-impress kaya? Hmm. Yung iba naman, dala ng kahirapan kaya bata pa lang, nagbabanat na ng buto. Mga child-laborer kung baga.
5. Trophy. Yan naman yung mga batang EXCELLENT, OUTSTANDING, BEST IN BLAH BLAH sa school. Mga batang laging may 5-STAR na nakatatak sa magkabilaang kamay tuwing uuwi ng bahay galing eskwelahan. Mga batang halos isabit na ng maglulang at pagawan ng rebulto sa sobrang pagmamalaki nila sa anak nila.
6. Angel. Mga batang sobrang sweet. Yung mga batang pag-uwi ng mga tatay nila sa bahay eh, siya pa yung kukuha ng tsinelas na susuotin ng tatay niya.O yung mga batang nang-aalok ng pagkain sa mga bisita o kahit hindi niya kakilala. Sweet noh? HINDI AKO YAN.
7. Outcast. Mga batang walang kalaro o ayaw isali sa laro. Mga batang kawawa at inaapi ng kapwa niya.
8. SI HINGI. Ito yung mga batang buraot at madalas manghingi. Kapag sa kanila ka naman hihingi. AYAW. Yung iba, bastos pa, nilalawayan yung pagkain para hindi ka makahingi. EEEW DIBA??
9. Normal. Kung ikaw yung batang hindi ma-classify yung sarili sa mga nabanggit. Sakto lang ba. Ordinaryo.
Lhymeve Bagayo
1. Dugyutin. Ito yung mga batang well, dugyot. Hindi ko alam kung napabayaan ng magulang o sadyang dumuhin lang talaga. Dito nakapaloob ang mga batang uhugin/sipunin, galisin, mga batang kalyeng nakapitan na ng polusyon, may mga kuto at kung ano-ano pang mga dumi na pwedeng makuha.
2. Bibo. Yan yung mga parang Chacha. Mga pwede sa commercial ng hotdog, gatas, chocolate drink at kung ano-ano pa. Sa sobrang pagkabibo, ang sarap iuwi sa bahay at paglaruan. Biro lang. xD
3. " I-can-see-dead-people." Sila yung mga patay na bata. Mga walang gana sa buhay. Nakasalampak lang sa tabi at nag-eemot, minsan nakatulala sa kawalan na parang may nakikita silang hindi nakikita ng mga normal. Mga bata pa lang, ang negative na ng tingin sa buhay.
4. Manny Villar. Ito naman yung may sipag at tiyaga. Alam mo yung mga batang kahit hindi utusan, gumagawa? Pa-impress kaya? Hmm. Yung iba naman, dala ng kahirapan kaya bata pa lang, nagbabanat na ng buto. Mga child-laborer kung baga.
5. Trophy. Yan naman yung mga batang EXCELLENT, OUTSTANDING, BEST IN BLAH BLAH sa school. Mga batang laging may 5-STAR na nakatatak sa magkabilaang kamay tuwing uuwi ng bahay galing eskwelahan. Mga batang halos isabit na ng maglulang at pagawan ng rebulto sa sobrang pagmamalaki nila sa anak nila.
6. Angel. Mga batang sobrang sweet. Yung mga batang pag-uwi ng mga tatay nila sa bahay eh, siya pa yung kukuha ng tsinelas na susuotin ng tatay niya.O yung mga batang nang-aalok ng pagkain sa mga bisita o kahit hindi niya kakilala. Sweet noh? HINDI AKO YAN.
7. Outcast. Mga batang walang kalaro o ayaw isali sa laro. Mga batang kawawa at inaapi ng kapwa niya.
8. SI HINGI. Ito yung mga batang buraot at madalas manghingi. Kapag sa kanila ka naman hihingi. AYAW. Yung iba, bastos pa, nilalawayan yung pagkain para hindi ka makahingi. EEEW DIBA??
9. Normal. Kung ikaw yung batang hindi ma-classify yung sarili sa mga nabanggit. Sakto lang ba. Ordinaryo.
Tahanan Nating Lahat
Tahanan Nating Lahat
Ruffa Indico
Mayroong isang tahanang malaki
Langit ang bubungan at lupa ang sahig
Bawat silid nito'y may bundok na dingding
Dagat at batisan ang siyang salamin
Palamuti naman ang tanang bulaklak
Tala at bituin ang hiya na sangkap
Maraming laruang nakapagtataka
Isadang lumalangoy, ibong lumilipad
May tanging laruang isang bolang apoy
Aywan ko ba kung sino dito'y nakapukol
At sino rin kaya ang tagapagsindi
Ng parol na buwang pananglaw kung gabi
Siya ang ating mabait na Ama
Kay bango ng hanging kanyang hinihinga
At tayo? Oo, tayo'y magkakapatid
Buhay na ito ang ngalan ng daigdig
Ruffa Indico
Mayroong isang tahanang malaki
Langit ang bubungan at lupa ang sahig
Bawat silid nito'y may bundok na dingding
Dagat at batisan ang siyang salamin
Palamuti naman ang tanang bulaklak
Tala at bituin ang hiya na sangkap
Maraming laruang nakapagtataka
Isadang lumalangoy, ibong lumilipad
May tanging laruang isang bolang apoy
Aywan ko ba kung sino dito'y nakapukol
At sino rin kaya ang tagapagsindi
Ng parol na buwang pananglaw kung gabi
Siya ang ating mabait na Ama
Kay bango ng hanging kanyang hinihinga
At tayo? Oo, tayo'y magkakapatid
Buhay na ito ang ngalan ng daigdig
Ang Mabuting Pagbabago
Ang Mabuting Pagbabago
Francidieto T. Garcia Jr.
‘Wag mong ipikit ang iyong mga mata
’‘Wag kang magpanggap na hindi mo nakikita;
Ang paligid na dati ay kaysigla;
Nanganganib mawala, hahayaan mo na lang ba?
Gumawa ng pagtutumpak, kabataang Pilipino,
Ngayon mo simulan ang mabuting pagbabago,
At nang ating maisigaw sa wikang kikilalanin ng mundo;
Kung anong uri ng lahi tayo.
Ang wikang nagbigay sa’yo ng pagkakakilanlan,
At ang kalikasang nagbigay ng kaginhawaan;
Ay biyayang dulot ng pag-ibig ng maykapal,
Marapat lang pagyamanin at suklian ng pagmamahal.
Ipagmalaki mo, Kulturang Pilipino
Wikang Filipino pagyamanin mo,
Maginhawang paligid pangalagaan mo;
Matatag na bansa ang nag-aabang sa iyo.
Francidieto T. Garcia Jr.
‘Wag mong ipikit ang iyong mga mata
’‘Wag kang magpanggap na hindi mo nakikita;
Ang paligid na dati ay kaysigla;
Nanganganib mawala, hahayaan mo na lang ba?
Gumawa ng pagtutumpak, kabataang Pilipino,
Ngayon mo simulan ang mabuting pagbabago,
At nang ating maisigaw sa wikang kikilalanin ng mundo;
Kung anong uri ng lahi tayo.
Ang wikang nagbigay sa’yo ng pagkakakilanlan,
At ang kalikasang nagbigay ng kaginhawaan;
Ay biyayang dulot ng pag-ibig ng maykapal,
Marapat lang pagyamanin at suklian ng pagmamahal.
Ipagmalaki mo, Kulturang Pilipino
Wikang Filipino pagyamanin mo,
Maginhawang paligid pangalagaan mo;
Matatag na bansa ang nag-aabang sa iyo.
Saturday, September 11, 2010
Sagradong Kayamanan
Sagradong Kayamanan
Roselle P. Evangelista
Wika't kalikasan ang likas na yaman
nating Pilipino na s'yang kayamanan
Ating pangangalaga dito'y kailangan
upang ito'y mapagyaman ng lubusan.
'wag kalimutan at pakatatandaan
pangangalagang sa ati'y inilaan,
ang pagyaman ng wika at kalikasan
ang responsibilidad na ating tangan.
Wagas na pag-ibig sa likas na yaman
ay talagang kailangan nating gampanan.
Ating isapuso't isakatuparan
dahil ito ay sagradong kayamanan.
Roselle P. Evangelista
Wika't kalikasan ang likas na yaman
nating Pilipino na s'yang kayamanan
Ating pangangalaga dito'y kailangan
upang ito'y mapagyaman ng lubusan.
'wag kalimutan at pakatatandaan
pangangalagang sa ati'y inilaan,
ang pagyaman ng wika at kalikasan
ang responsibilidad na ating tangan.
Wagas na pag-ibig sa likas na yaman
ay talagang kailangan nating gampanan.
Ating isapuso't isakatuparan
dahil ito ay sagradong kayamanan.
Wika at Kalikasan
Wika at Kalikasan
Carla Reyes
Wika ay sandigan sa komunikasyon.
Kalikasa’y tahanan na ngayo’y tinatapon
Pangagalaga sa kalikasan,
Kailanpa at paano?
Ang wika ay gawain nating intrumento,
Sa pagpapalaganap ng komunikasyon.
Gamit ang mapaglarong wika at isipan,
Baguhin at pagandahin ang mundo at kalikasan.
Wika, kalikasan at ang bayan.
Kung wika’t baya’y mahal,
Nararapat din ang kalikasan.
Dahil ang kalikasan at bayan ay ating tirahan.
Puno, dagat, dahon at halaman.
Letra, sulat, kaisipan at wika.
Pagmamahal na inaalay ay hindi lamang sa mga ito,
Ngunit alay na rin sa Maykapal.
Carla Reyes
Wika ay sandigan sa komunikasyon.
Kalikasa’y tahanan na ngayo’y tinatapon
Pangagalaga sa kalikasan,
Kailanpa at paano?
Ang wika ay gawain nating intrumento,
Sa pagpapalaganap ng komunikasyon.
Gamit ang mapaglarong wika at isipan,
Baguhin at pagandahin ang mundo at kalikasan.
Wika, kalikasan at ang bayan.
Kung wika’t baya’y mahal,
Nararapat din ang kalikasan.
Dahil ang kalikasan at bayan ay ating tirahan.
Puno, dagat, dahon at halaman.
Letra, sulat, kaisipan at wika.
Pagmamahal na inaalay ay hindi lamang sa mga ito,
Ngunit alay na rin sa Maykapal.
Wika at Kalikasan, Mahalin at Ingatan
Wika at Kalikasan, Mahalin at Ingatan
Pauline Dimafelix
Ang ating mga aksiyon at salita,
Sa ating pang araw araw na ginagawa
Na nagpapakita ng ating pagiging iba,
Ito’y matatawag nating ating sariling wika.
Mga dahon at halamang satin ay kumakaway
Pati na mga hayop at isda na may buhay
Maging mga bukirin at karagatan, mula sa Diyos sa ati’y ibinigay
Upang magamit natin sa ating pamumuhay.
Lahat ng mahalaga
Ay binibigyang importansiya
Tulad ng wika at kalikasan
Wagas na pagmamahal tunay na kailangan.
Wag abusuhin at higit pang ingatan
Ang ating mga likas na yaman.
Ating wika ay higit pang paunlarin
Huwag ikahiya’t ipagsigawang sariling atin.
Pauline Dimafelix
Ang ating mga aksiyon at salita,
Sa ating pang araw araw na ginagawa
Na nagpapakita ng ating pagiging iba,
Ito’y matatawag nating ating sariling wika.
Mga dahon at halamang satin ay kumakaway
Pati na mga hayop at isda na may buhay
Maging mga bukirin at karagatan, mula sa Diyos sa ati’y ibinigay
Upang magamit natin sa ating pamumuhay.
Lahat ng mahalaga
Ay binibigyang importansiya
Tulad ng wika at kalikasan
Wagas na pagmamahal tunay na kailangan.
Wag abusuhin at higit pang ingatan
Ang ating mga likas na yaman.
Ating wika ay higit pang paunlarin
Huwag ikahiya’t ipagsigawang sariling atin.
Subscribe to:
Posts (Atom)