Batang Lansangan

Batang Lansangan
ni Bon Weslly G Paguinto

Minsan sa aking pag-uwi galing sa eskwela
mga batang kalye ay aking nakita.
Punit ang mga damit at walang sapin pampaa,
Nagpapalakad lakad sa kalsada.

Nasan kaya kanilang nanay at tatay?
Na sa kanila dapat ay gumagabay.
Tila sila'y pinababayaan na lamang,
Hindi na iniintindi ng kanilang mga magulang.

Silay nagpapasabit-sabit sa mga sasakyan
Tila di alintana ang panganib sa lansangan
Makalimos lamang ng kakaunting barya,
na sa kanila ay napakahalaga.

Ang mga payat at musmos nilang katawan,
ay maagang nabanat ng dahil sa kahirapan.
Kanilang mga karapatan ay tila nawala,
Dahil sa kanilang pagiging dukha!

Tila kaylupit ng ating lipunan,
Para sa tulad nilang mga batang lansangan.
Mga batang maagang nagtrabaho,
Upang mabuhay dito sa mundo!

Midterm

"Midterm"
ni Bon Weslly G Paguinto

Ang midterms ay nalalapit na
Kaya mga estudyante ay kinakabahan na
Kaydami nanamang dapat gawin
Para mapaghandaan midterm na darating

Kailangan na mag-review ng mga aralin
Ngunit sa sobrang dami ng dapat pag-aralan
Mababanggit mo sa sarili ang isang kataga
Ang katagang"Bakit kailangan pa kasing pag aralan to!

Sandali lang at ano itong aking napansin?
Kaysa mag-aral, mga estudyante ay tila nananalangin
Na sa araw ng midterm,malakas na ulan sana ay dumating.
Upang klase ay masuspinde at di sila(tayo) papasukin.

Bakit di nalang tayo magreview ng mabuti!
Manalangin sa Diyos na tayo'y gabayan
Upang mga pagsusulit ay ating masagutan
At makakuha ng mataas na marka na kaygandang pagmasdan

Sampung Taon

Sampung Taon
ni Alvin Bravo

Sa haba ng paglalakbay
Sipag at tiyaga aking inalay
Edukasyon ang magiging tulay
Sa ikalawang yugto ng aking buhay

Pamilya ko ang inspirasyon
Payo nila aking baon-baon
Sila ay aking iaahon
Apat na taon mula ngayon

Matamis na prutas aking kukunin
Sa puno nito ay pipitasin
Sarap nito'y aking lalasapin
Bibilhin ano mang naisin at gustuhin

Itatayo magandang pangalan
Alvin Bravo na may karangalan
Sa bansang aking kinalakihan
Ibubuhos aking kagalingan

Likas Na Magalang

Likas Na Magalang
ni Sharmaine Joy Narciso

Ugali na ng mga bata
Ang humalik sa kamay ng mga matatanda
Lalo na pag matagal nang di nagkita
Bilang paggalang na din kina Lolo at Lola.

Madalas mo din itong makita
Kapag dumating mga tito’t tita galing sa misa
Kamay ay agad hinihila
Upang mabendisyonan din mga munting bata.

Ang paghalik sa kamay ng mga matatanda
Ay pagpapakilala ng kabutihang asal
Turo ito ng ating mga magulang
Upang tayo’y maging magalang.

Ang ganitong kaugalian
Siguradong sa Pilipinas lang makikita
Dahil tayong mga Pinoy
Ay likas na magalang tuwina.

Ang Aking Mga Magulang

Ang Aking Mga Magulang
ni Sharmaine Joy Narciso

Kahit ilan man ang tao dito sa mundo
Wala nang makahihigit sa mama at papa ko
Parehas na nagbabanat ng buto
Upang mapalaki kami parehas ng ate ko.

Talagang kahanga-hanga
Itong aking mama at papa
Pilit pa ring nagsisikap
Para sa aming mga pangarap.

Gusto ko silang mapasaya
At mapawi man lang mga pagod nila
Tanda ng aking pasasalamat
Pagmamahal ko sa kanila.


Kaya aking hiling ay pagbigyan sana
Ng ating Maykapal na siyang Dakila
Gabayan sana palagi ang aking mama at papa
Para makasama ng mas mahaba pa.

Ang Pangarap Ko

Ang Pangarap Ko
ni Sharmaine Joy Narciso

Lahat naman siguro tayo
Ay may mga pangarap na gusto
May mga taong gustong makapagtrabaho
Yung iba nama’y ang libutin ang mundo.

At sa sitwasyon ko
May isa akong pangarap na gusto
Ang makakanta sa harap ng madaming tao
At maipakita ang aking talento.

Simula kasi noong bata pa ako
Isang patimpalak pa lang ang nasasalihan ko
At sa minsang iyon na nasubok ko
Ay naranasan ko ang una kong pagkatalo.

At simula nga noong natalo ako
Unti-unting mga pangarap ko’y naglaho
Pero sabi nga ng ibang mga tao
Huwag sumuko at Diyos na ang bahala sa mga pangarap mo.

Pagtalon sa Pagbabago

Pagtalon sa Pagbabago
Ni: Teofilo G. Colocado III

May isang taong takot tumalon
Sa pag-ibig na kasing lalim ng balon
Minsa’y sinubukan niya ang pagtalon,
Ayun, bali buto’t lumagapak sa balon.

Walang saysay ang unang saknong
Bakit ba binasa mo pa iyon?
Siguro’y napagisip-isip mo na ngayon,
Na hindi nagiisip ‘yung taong tumalon.

Minsan ang puso niya’y muling tumibok
At doon sa balon, gusto niya ulit sumubok
May isang taong hindi na takot tumalon,
Dahil alam na niya kung gaano kalilim ang balon.

Sa bawat pagkakamali, tayo’y natututo
Sa bawat sugat, may aral na natatamo
Tayong lahat ay hindi perpekto
Huwag sana tayong matakot sa pagbabago.